Voor Amerikaanse investeerders geldt: de mate van grootspraak geeft je ambitieniveau
weer, merkt de Delftse student Mei Ling Tan. |
Naam: Mei Ling Tan
Leeftijd: 23
Studie: Technische Bestuurskunde, TU Delft
Stage: Kauffman Global
Scholars Program, georganiseerd door NL Innovatie
Waar: Ernst & Young Venture
Capitalists Advisory Group, Boston
|
De laatste fase van het Kauffman-stipendiumprogramma is aangebroken: mijn stage bij Ernst & Young, in de hoogste wolkenkrabber van Boston. Afgelopen maanden heb ik kunnen genieten van een training in ondernemerschap, het is tijd voor praktijkervaring. Ik ben komen te werken voor E&Y's Venture Capital Advisory Group, die tot doel heeft de prestaties van investeerders en hun portfoliobedrijven te versnellen om marktleiderschap te bereiken. De dag begint met een telefonische vergadering geleid door een charismatische, vrouwelijke stem. Na anderhalf uur ben ik volledig op de hoogte van wat er speelt in de wereldwijde investeringsmarkt. Investeerders hebben moeite hun toekomstige risicokapitaalfondsen te werven en er wordt nerveus gepraat over herstructurering van het huidige investeringsmodel.
|
|
Vandaag een bezoek aan de Asian Business Conference, die jaarlijks door de Harvard Business School wordt georganiseerd. Aziatische leiders praten ons bij over de extreme ontwikkelingen: in 2030 woont er een miljard mensen in Chinese steden. Een grote consumentenkracht, maar een nog grotere uitdaging op het gebied van energie, milieu en gezondheidszorg. Simpelweg westerse modellen kopiëren naar de Aziatische markt voldoet niet. Aan het einde van de middag ga ik naar een winkelcentrum. Struinend door de rekken van dure modelabels, valt me op dat hier werkelijk alles 'Made in China' is. Het is me duidelijk dat de kapitaalstromen tussen oost en west een centrale rol spelen in de wereldeconomie, en ik besluit me hier in de toekomst meer in te verdiepen. Ik sluit de dag af met een Zuid-Indiase maaltijd. Mijn vriend Pranjul garandeert me dat dit echt traditioneel smaakt. Leve de globalisering!
|
Met Katie werk ik aan een nieuw bedrijfsidee. Ik heb haar hier ontmoet tijdens een netwerkdiner netwerkdiner voor 'young achievers and innovators'. Ons beider zussen zijn kunstenaars en het frustreert ons dat zij moeite hebben om rond te komenvanhunwerk. Katie en ik hebben het idee om jonge kunstenaars met hoog potentieel een onlineplatform te bieden, waar ze eenmalig een unieke collectie kunnen verkopen. Een nieuwe generatie liefhebbers kan dan op eenvoudige en betaalbare wijze een eigen collectie verzamelen. We verdiepen ons in de regels van de kunstindustrie om te beslissen of ons bedrijfsmodel ze zal respecteren of breken.
's Avonds onderzoek ik de mogelijkheden van nieuwe media voor ons bedrijfsidee. De tijd die ik tijdens mijn stage inSilicon Valley doorbracht, heeft me bewust gemaakt van de kracht van sociale netwerken als Twitter, LinkedIn, Facebook en blogs. Ik vraag me af of deze ontwikkeling in Europa net zo krachtig zal zijn. Ik neem het zekere voor het onzekere en besluit sociale netwerken volledig in mijn businessplan op te nemen. |
Ik verlaat vroegtijdig mijn stage vanwege mijn nieuweverslaving: academisch shoppen. Katie neemt mij mee naar het college Competing through Social Networks. Voor het college begint, stelt ze mij voor aan de overvolle zaal studenten, waarna iedereen al klappend opstaat. Een casestudie geeft ons inzicht in de strategische vraagstukken van professionele netwerkorganisaties. Wat is beter: een groot aantal zwakke relaties en een kleiner aantal intense relaties, of een combinatie van beide? Professionele of sociale activiteiten? Bijzonder is dat de hoofdpersonen uit de casestudie echt aanwezig zijn om het college af te ronden. Later op de dag heb ik een afspraak met Marija Ilic, Smart Grid-professor.Haar onderzoek richt zich op de complicaties van nieuwe energietoepassingen op het elektriciteitsnet. Ze is op zoek naar iemand die het hoogtechnische werk kan vertalen naar een beleidskader. Drie kwartier later sta ik weer buiten: afstudeeropdracht bij MIT in the pocket!
|
|
Om zeven uur 's ochtends schuif ik aan bij een 'netwerkontbijt' waar ik niemand ken. Lopend naar de koffietafel ontmoet ik een lokale bankier. Terwijl wij praten, spreekt hij een derde persoon aan. 'George, meet Mei Ling, an amazing aspiring entrepreneur with an interesting background in cleantech.' Een pitch over mij door iemand die ik twee minuten geleden heb ontmoet! Netwerken wordt in Amerika gezien als een professionele activiteit en wordt dan ook systematisch uitgevoerd. Luchtige start, korte pitch over jezelf, uitwisseling van wederzijdse belangen, gevolgd door het visitekaartje en wegwezen. Menig Hollander is hier niet over te spreken, maar het blijkt erg nuttig te zijn. Amerikanen geloven in reciprociteit: als zij jou voorstellen, zul jij hen voorstellen. Ze zijn bovendien niet bang dat een waardeloze introductie slecht op henzelf reflecteert. 's Avonds bezoek ik een evenement waar vier succesvolle zakenvrouwen reflecteren op hun carrière en de keuzen die ze moeten maken. De gesprekken en presentaties hebben een hoog Oprah-gehalte en — ach — daar kan ik enorm van genieten.
|
Ik ben op zoek naar sprekers voor 'Entrepreneurs Giving Back', een door de Kauffman Foundation georganiseerd evenement. Amerikanen vinden het belangrijk dat welvarende individuen een actieve rol spelen in het welzijn van de maatschappij. Ik lees biografieën van ondernemers die een goed bestaan leiden en daarnaast armoede bestrijden in de buitenwijkenvanNewYork, of schoenen doneren aan kinderen in nood. Langzaam maar zeker verhogen de verhalen mijn ambitieniveau. Dan belt Thomas van Actieprogramma Onderwijs en Ondernemen, mijn sponsor in Nederland. Hij is benieuwd of ik al weet hoe ik mijn kennis in Nederland ga overbrengen. In een razend tempo som ik de factoren op die volgens mij een excellent ondernemersklimaat katalyseren: de commerciële houding van universiteiten, mediaondersteuning, lage baanzekerheid, pioniersbloed, een groot aantal rolmodellen, een aantrekkelijk investeringsmodel, een dynamisch netwerksysteem en, last but not least: het uitgebreid vieren van succes.
|
'Think big' is de belangrijkste les die ik meekrijg in Amerika. Ik neem een hap van mijn chowder, de lokale romige vissoep, en luister naar een ervaren investeerder die tijdens deze zakenlunch tegenover mij zit. Europese ondernemers begrijpen niet dat Amerikaanse investeerders verwachten dat cijfers in de bedrijfsplanning extreem overdreven zijn. De mate van grootspraak geeft volgens hem het ambitieniveau weer. 'You know kid', zegt hij, 'realism is important but ambition is essential.' |
